شاید امروز بتوانم بعد از مدتها بنویسم که البته از بس نوشته ام ،خسته شدم ولی اینجا برای خودم می نویسم و بس .
درگیر درس مشکلات زنان ایرانی و مسلمان هستم ،در حقیقت با این رشته دغدغه فکری من زیاد تر شده ، دانشگاه برای من یک آرمان بسیار بزرگ بود و قتی اومدم داخلش فهمیدم چرا کشور ما هنوز در زمینه توسعه رتبه ۹۳ جهان را دارد .
در واقع از علم آموزی و درسهای اساتید فهمیدم که اندر این خانه بجز زحمت خویش ،نه چراغی روشن نه غمی حل بشود - چی گفتم فی البداهه - در هر صورت
از امروز تصمیم گرفت باز هم توی این دفتر دلتنگی ها بنویسم .
افلاطون مي گه: " اگه با دلت چيزي يا کسي رو دوست داري زياد جدي نگيرش، چون ارزشي نداره، چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که ديدنه، اما اگه يه روز با عقلت کسي رو دوست داشتي، اگه عقلت عاشق شد، بدون که داري چيزي رو تجربه مي کني که اسمش عشق واقعيه
واقعا اینطوریه :؟نمی دونم نظر شما چیه ؟
یک شعر تازه گفته ام
یک شعر نه ، شاید یک حس تازه که تازه یاد گرفته ام !
البته رنگ ظاهرش مثل شعرهای قبلی من است
با این تفاوت که دیگر حسی درون آن نخوابیده است.
چن تا کلام ساده و یک جمله از درون
اینها شعر تازه من است .
..................................
مرا کسی نساخت خدا ساختنه آنچنان که کسی می خواست که من کسی نداشتم کسم خدا بود کس بی کسان .
او بود که مرا ساخت آنچنان که خودش خواست نه از من پرسید نه از آن
دکتر شریعتی
صبح بود
روشن
آفتابی
ابر هم بود اما انگار هیچگاه در مقابل نور توان مقاومت نداشت.
.................
شیرین بود مثل آب زمزم
یا بگوییم حس نوشیدن
قشنگ نه فقط زیبا
دلنشین تا ته قلب
...........
دوستش داشتم .
دوستش دارم و دوستت دارم
خدایا !
خدایا مرا دریاب!
فعلا تا سه هفته دیگر خدانگهدار برای همه دعا خواهم کرد ببخشید اگر حرفهایم توی این مدت انرژی منفی بهتون داد.
در آستانه تولدم
خدایا از تو هیچ نمی خواهم جز اینکه از من بگیری قدرت عشق ورزیدن را !
از تو میخواهم که دیگر از روی نیاز به هیچ کس دست یاری دراز نکنم که چون بگیرند منت است و گر نگیرند شکستگی قلب !
خدایا می گویند وقتی شمعهای تولد را فوت می کنی هر چه بخواهی تو می دهی من فقط از تو می خواهم قلبم را از عشق ورزیدن بی نیاز کنی!
و تحمل این تنهایی را به من بدهی بی آنکه اشکی بریزم...
اين بارچندمست كه خدايا دلم شكست
هر بار به خاطر تو ، نه براي خودم شكست
اين بار ديگر از تو هيچ نمي خواهم و ولي
هر بار توبه كردم و بار دگر دلم شكست!
